เปิดประวัติ 4 คณะสายวิทย์สุขภาพ แห่งแรกของไทย แพทย์–ทันตะ–เภสัช–สัตวแพทย์

จุดเริ่มต้นของการศึกษาแพทยศาสตร์ในประเทศไทยเกิดขึ้นที่โรงศิริราชพยาบาล ซึ่งได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2431 ต่อมาจึงมีการจัดตั้ง “โรงเรียนศิริราชแพทยากร” และเริ่มเปิดสอนเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2433

โรงเรียนแห่งนี้ถือเป็นโรงเรียนแพทย์แห่งแรกของประเทศไทย ก่อนพัฒนามาเป็นคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดลในปัจจุบัน และมีรายชื่ออยู่ในกลุ่มโรงเรียนแพทย์ในประเทศที่แพทยสภารับรอง

วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยประกาศจัดตั้ง “แผนกทันตแพทยศาสตร์” เป็นแผนกอิสระ โดยมีพันเอก หลวงวาจวิทยาวัฑฒน์เป็นหัวหน้าแผนก จึงถือเป็นจุดเริ่มต้นของการจัดการศึกษาทันตแพทยศาสตร์ระดับมหาวิทยาลัยในประเทศไทย

ต่อมาใน พ.ศ. 2486 แผนกทันตแพทยศาสตร์ได้รับการยกฐานะเป็นคณะทันตแพทยศาสตร์ ปัจจุบันคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอยู่ในรายชื่อสถาบันการศึกษาที่ทันตแพทยสภาให้การรับรอง โดยการรับรองจะระบุช่วงปีการศึกษาที่นิสิตเข้าเรียน

การศึกษาเภสัชศาสตร์ในประเทศไทยเริ่มต้นจาก “โรงเรียนปรุงยา” ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2456 วันดังกล่าวถือเป็นทั้งวันสถาปนาคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจุดเริ่มต้นของการศึกษาวิชาชีพเภสัชกรรมในประเทศไทย

โรงเรียนปรุงยาได้รับการพัฒนาและปรับเปลี่ยนโครงสร้างตามระบบการศึกษาของประเทศ ก่อนมาเป็นคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปัจจุบัน ผู้สมัครควรตรวจสอบทั้งการรับรองสถาบันผลิตบัณฑิตและการให้ความเห็นชอบหลักสูตรจากสภาเภสัชกรรมให้ตรงกับปีที่เข้าศึกษา

ประวัติการศึกษาด้านการรักษาสัตว์ของไทยมีมาก่อนการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย เช่น การอบรมวิชาสัตวแพทย์ให้แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐ และการจัดตั้งโรงเรียนอัศวแพทย์ทหารบกใน พ.ศ. 2454

แต่หากพิจารณาการศึกษาสัตวแพทยศาสตร์ระดับปริญญา จุดเริ่มต้นอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยจัดตั้งแผนกสัตวแพทยศาสตร์ใน พ.ศ. 2478 เปิดรับนิสิตเตรียมสัตวแพทย์รุ่นแรก และเริ่มสอนวิชาสัตวแพทยศาสตร์ใน พ.ศ. 2480